poniedziałek, 13 czerwca 2016

Bagno zwyczajne

W medycynie ludowej znane jest jako środek wykrztuśny i przeciwgośćcowy. Działa łagodząco w zapaleniu stawów, bólach pleców, reumatyzmie. Olejki eteryczne zawarte w roślinie mogą jednak podrażniać przewód pokarmowy oraz powodować uszkodzenia nerek. Wikingowie używali aromatycznych liści jako namiastki chmielu do warzenia piwa. Bagno sprawiało, że piwo miało działanie silnie oszałamiające. 
Bagno zwyczajne. Foto autor. Ustka, las, maj 2012.

Opis morfologiczny

Krzew wiecznie zielony, o pędach wzniesionych, dość gęsto ulistniony, wysokości 1 - 1,5 metra. Młode gałązki filcowato, rdzawobrązowo owłosione, później podłużne, czrwonobrązowo prążkowane. Liście skrętoległe, pojedyncze, całobrzegie, krótkoogonkowe, zimą zwisające, poza tyn odstające, z wyraźnie podwiniętym brzegiem, podłużnie lancetowate do równowąskich, długości 2 - 3,5 cm, szerokości poniżej 1 cm, skórzaste, z wierzchu ciemnozielone lub oliwokowozielone, wełnisto owłosione i pokryte gruczołami. Nerw środkowy silnie uwydatniony, nerwy boczne prawie niewidoczne. Kwiaty zebrane w wielokwiatowe, szczytowe baldachy. Płatki korony nie zrośnięte, dzwonkowate, długości ok. 8mm, czysto biał lub lekko różowe, gwiazdkowato rozpoztarte. Torebka 5-klapowa. Wszystkie części rośliny mają intensywny, aromatyczny zapach. Kwitnie od maja do czerwca. Owoce dojrzewają od sierpnia. Krzew rośnie przeważnie w niewielkich grupach, niekiedy masowo na torfowiskach wysokich i przejściowych w północnej i środkowej Europie oraz na wschód od Wezery. Gatunek silnie zagrożony, w południowych Niemczech prawie wytępiony na skutek pozyskiwania torfu. Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Podlega ochronie od 2004 r. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ANGIELSKI Lubin

ANGIELSKI Lubin
Centrum Językowe Harvard

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *