wtorek, 14 czerwca 2016

Cykoria podróżnik

Używana w wielu krajach, dawniej i dziś .W stanie surowym jest bardzo gorzka (dlatego siekany i pieczony korzeń jest używany jako substytut kawy) . Jadalny jest korzeń bogaty w skrobię i inulinę, po wielokrotnym gotowaniu połączonym z odlaniem wody. Korzeń należy pozyskiwać przed kwitnieniem, z jak najmłodszych roślin (starsze niż 2 lata są bardziej gorzkie). Młode liście można dodawać do sałatek, starsze są tak gorzkie, że przed użyciem najlepiej gotować je przynajmniej raz i odlać wodę. Innym sposobem zmniejszenia gorzkości jest wybielanie rośliny (białe bezchlorofilowe liście otrzymujemy przez obsypanie rośliny ziemia na wiosnę lub przeniesienie korzeni do ciemnej piwnicy). Pąki kwiatowe można marynować, a niebieskie "płatki" dodawać do sałatek.
Cykoria podróżnik. Fot autor. Ustka, przy promenadzie, lipiec 2012.

Dzięki goryczom korzeń cykorii pobudza łagodnie wydzielanie soku żołądkowego, usprawnia trawienie i przyswajanie pokarmów, a także zwiększa łaknienie. Ponadto pobudza czynność wątroby, zwiększa nieznacznie ilość wytwarzanej żółci, ułatwia jej przepływ przez drogi żółciowe oraz działa przeciwbakteryjnie. Obserwuje się także pewien wpływ na nerki i drogi moczowe, wyrażający się słabym działaniem moczopędnym.

Opis morfologiczny
Bylina osiągająca wysokość 30 - 120 cm. Łodyga wyprostowana, sztywna, rozgałęziona, szorstko owłosiona. Liście dolne szerokopłatkowate, zatokowato pierzaste, górne - podługowate lub lancetowate, obejmujące łodygę szeroką nasadą. Koszyczki kwiatowe umieszczone na szczytach gałązek lub w katach górnych liści. Wszystkie kwiaty języczkowate, jasnoniebieskie. Owocem jest niełupka. Kwitnie od lipca do września. Rośnie na nieużytkach, przydrożach, pastwiskach. Bardzo pospolita na niżu i w niższych położeniach górskich. 

Cykoria podróżnik. Foto autor. Ustka, pas roślinności przy promenadzie, lipiec 2012
Do celów leczniczych zbiera się we wrześniu wyłącznie korzenie roślin ze stanowisk naturalnych, myje dokładnie i suszy w suszarniach ogrzewanych. Surowcem jest korzeń cykorii podróżnika - Radix Cichorii. Drobne korzenie i cienkie odgałęzienia odrzuca się. Niekiedy zbiera się w sierpniu górne części pędów w okresie rozkwitania i suszy w suszarniach naturalnych w cieniu i przewiewie. Otrzymuje się ziele cykorii podróżnika - Herba Cichorii, słabsze w działaniu i rzadziej stosowane od korzenia. Aby nie wytępić rośliny na stanowiskach naturalnych, należy zbierać nasiona z pozostawionych w tym celu egzemplarzy i rozsiewać niezwłocznie na miejscach występowania rośliny. Można ją też rozmnażać z kawałków korzeni.

Cykoria podróżnik. Foto autor. Ustka skraj lasu sierpień 2011




W dawkach leczniczych surowiec nie wykazuje działania szkodliwego dla człowieka. 

Przetwory z korzeni i ziela cykorii stosuje się w utrudnionym trawieniu, nadmiernej fermentacji, braku łaknienia, wywołanych niedoborem kwasu solnego oraz pepsyny w żołądku, nieżytem żołądka, ogólnym wychudzeniem i osłabieniem spowodowanym zaburzeniami w przyswajaniu składników pokarmowych. W połączeniu z innymi podobnie działającymi surowcami stanowi pomocniczy środek żółciotwórczy w przewlekłych, mało nasilonych zaburzeniach czynności wydzielniczej wątroby oraz uszkodzeniach miąższu wątroby przez związki toksyczne. Korzeń cykorii stosuje się pomocniczo jako środek moczopędny, zwykle w zestawieniu z innymi surowcami. Ziele cykorii może służyć do przemysłowego izolowania eskuliny, gdyż jest łatwiej dostępne, niż kora kasztanowca.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ANGIELSKI Lubin

ANGIELSKI Lubin
Centrum Językowe Harvard

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *