Kapusta biała

Kapusta od wieków uważana była z uniwersalny lek na wiele chorób. Jest ona jedynym warzywem, które potrafi zarówno obniżyć temperaturę ciała, jaki i ją podwyższyć, a także skutecznie przyspieszyć gojenie się ran. Liście zielonej kapusty, rozbite tłuczkiem z powodzeniem mogą służyć za naturalne kompresy przy zwichnięciach czy różnego typu podrażnieniach skóry. Ta „zielona główka” to sprawdzony środek leczniczy na dolegliwości pokarmowe, zapobiegający nowotworom i zmianom miażdżycowym. Kapusta skrywa w sobie również duże ilości składników mineralnych (fosfor, potas, sód, siarka, wapń oraz mangan) i witamin, takich jak: wit. A, C, E, K i z grupy B. Ze względu na ten zbawienny skład, polecana jest osobom zapracowanym, zestresowanym i przemęczonym.


Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Nie występuje w stanie dzikim, jedynie w uprawie. Wytwarza zwartą, pojedynczą głowę, okrytą liśćmi. Wewnątrz tworzą ją liście płonne. Skrócony pęd tworzy razem z liśćmi głowę. Odmiany wczesne mają mniejsze główki i bardziej luźne liście. Odmiany późne tworzą głowy większe, bardziej zbite, czasami nalot woskowy. Kwiatostan groniasty, kwiaty żółte, po zapłodnieniu tworzy się owoc – łuszczyna, a w niej kilka sztuk nasion.

Wymaga gleb zasobnych w substancje odżywcze i nie zakwaszonych. Niskie pH sprzyja powstaniu kiły kapusty, gdy pH gleby jest poniżej 6,5 należy ją odkwasić wapnem. Odmiany wczesne można uprawiać na glebach lekkich i zasobnych w próchnicę, odmiany późne wymagają gleb cięższych. Kapusta ma niewielkie wymagania cieplne, kiełkuje przy 5-10°C, rozsada do dobrego wzrostu wymaga 10-15°C. Jeśli po wysadzeniu rozsady temperatura obniży się do kilku stopni może nastąpić jarowizacja rośliny. Wówczas nie zostaną zawiązane główki liściowe lecz wyrośnie pęd kwiatowy, który normalnie powinien zostać utworzony dopiero w drugim roku wegetacji. Kapustę uprawia się w pierwszym roku po nawożeniu obornikiem (zastosowanym jesienią). Kapustę można uprawiać jako plon główny lub poplon. Może być sadzona po wszelkich warzywach oprócz kapustnych i rzepowatych. Ze względu na możliwość wystąpienia kiły kapusty, na tym samym miejscu kapustę można uprawiać nie częściej niż co 4 lata. Po kapuście można zastosować jako poplon: burak ćwikłowy, szpinak, sałaty.

Kapustę uprawia się z rozsady, której przygotowanie zajmuje około 8 tygodni. Rozsadę odmian wczesnych można przygotować w inspekcie, a późnych na rozsadniku.

1) Odmiany wczesne
Jeśli rozsada ma być sadzona do gruntu w połowie kwietnia, nasiona wysiewa się do skrzynek inspektowych w połowie lutego. Skrzynki ustawiamy w temperaturze 16-19°C. Gdy zacznie rosnąć pierwszy liść właściwy rośliny pikujemy do doniczek lub do inspektu w rozstawie 6x6 cm. Przed sadzeniem rozsadę należy zahartować. Roślina jest gotowa do sadzenia, gdy ma rozwinięte 2 pary liści i 1 parę dorastających. Sadzić do gruntu można na początku kwietnia w rozstawie 40x40 cm.

2) Odmiany średnio wczesne
Na początku kwietnia wysiewamy na rozsadniku około 3 g nasion na 1 m2 (w rzędach co 10 cm). Rozsadę można sadzić do gruntu na początku czerwca w rozstawie 50x50 cm.

3) Odmiany późne
Wysiewamy na rozsadniku na początku maja, do gruntu sadzimy w połowie czerwca. Rozstawa od 50x50 do 70x70.

Kapustę nawozi się 2-3 krotnie co trzy tygodnie, a odmiany późne 4-krotnie. Glebę co pewien czas trzeba spulchnić (uważając na korzenie) oraz podlać, szczególnie po sadzeniu i w okresie wzrostu główek. Odchwaszczania wymagają jedynie rośliny młode, utworzona później zielona masa zacienia glebę utrudniając rozwój chwastów.

Kapustę zbieramy gdy głowy osiągną wielkość charakterystyczną dla swej odmiany. Zbyt długo niezbierane wczesne odmiany kapusty (przetrzymane w ziemi) mają tendencję do pękania. Odmiany późne zbiera się w październiku-listopadzie, przed nadejściem mrozów.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *