niedziela, 12 czerwca 2016

Pałka szerokolistna

Roślina o wielu zastosowaniach użytkowych. Dawniej z liści wyrabiano plecionki, maty i koszyczki. Wykorzystywano je także jako surowiec papierniczy i materiał izolacyjny. Włoskami z kolb wypychano kołdry i poduszki.
Rośliny z rodzaju pałka (Typha) należą do najważniejszych i najłatwiejszych do pozyskania źródeł pożywienia w dzikiej przyrodzie. Wszystkie jej części są jadalne.Korzenie można jeść na surowo i po ugotowaniu. Najlepiej pozyskiwać je od jesieni do wiosny, gdyż w lecie są zwiotczałe i zawierają mało składników pokarmowych.
Młoda pałka szerokolistna. Foto autor, maj 2013.


Okazała, sinozielona bylina dorastająca do 2,5 metra wysokości. Kłącze grube, czołgające się. Łodyga prosta, sztywna, obła. Liście równowąskie, zazwyczaj dłuższe od łodygi. Kwiaty rozdzielnopłciowe zestawione w kolbowaty kwiatostan na szczycie łodygi. dolna część kolby szersza, brązowa, z kwiatami żeńskimi, górna wyższa, żółtawa, z kwiatami męskimi. Okwiat przekształcony we włoski. Owocem jest orzeszek z aparatem lotnym. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Pospolita na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Rośnie w strefie przybrzeżnej stawów i jezior, kanałów, rowów, na torfowiskach niskich i przejściowych.

Korzenie przyjemne w smaku, zawierają jednak dużo podłużnych włókien, które trudno pogryźć. Można żuć surowe lub ugotowane korzenie i po paru minutach wypluć włókna. Można też bardzo drobno je pokroić i jeść razem z włóknami. W końcu to tylko błonnik - nie zaszkodzi. Można też je długo (2 - 3 godziny) gotować a później sitem oddzielić odżywczy wywar od włókien. Korzenie można suszyć. Tak ususzone korzenie można mielić na rodzaj mąki / kaszki, z której można ugotować "papkę" lub dodawać do pieczenia chleba, placków.

Częściowo obrane, umyte i oczyszczone pędy pałki szerokolistnej. Foot autor, maj 2013.


Posiekane najmłodsze części liści pałki. Foto autor, maj 2013.
Od wczesnej wiosny do czerwca można zbierać nasady młodych pędów. Są jadalne na surowo, ale smaczniejsze są po ugotowaniu, np.  w zupie. Na surowo w postaci sałatki mi przypominały w smaku odrobinę ogórka. Aczkolwiek to subiektywne odczucie. W lecie robią się zbyt twarde. Używać należy jedynie miękką biała część długości 5 - 20 cm. Im później zbieramy, tym więcej zewnętrznych, twardych warstw łodygi musimy odrzucić. Rdzeń nadający się do użycia powinien być tak miękki, że łatwo go pogryźć na surowo. Jadalne są także młode żeńskie kwiatostany. Można je jeść na surowo lub ugotowane. Cennym, bogatym w białko, pożywieniem jest żółty pyłek. Trzeba jednak dopilnować terminu - pojawia się na około tydzień. Duże jego ilości można otrzepać z pałek na talerz. Nasiona można prażyć.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ANGIELSKI Lubin

ANGIELSKI Lubin
Centrum Językowe Harvard

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *