poniedziałek, 13 czerwca 2016

Skrzyp polny

Odwary z ziela skrzypu stosuje się jako słaby środek moczopędny w mało nasilonych schorzeniach dróg moczowych oraz obniżonym przesączaniu w kłębkach nerkowych. Pomocniczo w obrzękach spowodowanych zatrzymaniem wody i elektrolitów w organizmie w wyniku schorzeń nerek lub serca. Ponadto w początkach kamicy moczowej, w gośćcu i skazie moczanowej, w niektórych chorobach skórnych wywołanych nagromadzeniem we krwi szkodliwych produktów przemiany materii, m.in. w łuszczycy. Odwary ze skrzypu stosuje się też dla przyspieszenia gojenia i odnowy tkanki łącznej w niektórych zaburzeniach metabolicznych w okresie pooperacyjnym. Pomocniczo w większych uszkodzeniach skóry, np. po oparzeniach oraz w zwiększonej przepuszczalności i zmniejszonej elastyczności naczyń włosowatych, w miażdżycy, a także w leczeniu gruźlicy płuc. Zalecane są również osobom starszym z niedoborem krzemu, utrudnioną resorpcją soli wapnia z pokarmów oraz zespołem złego wchłaniania wskutek zmian zanikowych w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Wskazane są dla kobiet ciężarnych i karmiących w celu podtrzymania niezbędnego poziomu krzemu w osoczu krwi. Jako lek pomocniczy odwary ze skrzypu podaje się niekiedy w nadmiernych krwawieniach miesiączkowych, rzadziej w macicznych, również w krwawieniach z żylaków odbytu, z owrzodzeń okrężnicy oraz ze wrzodów żołądka i dwunastnicy, a także w krwawieniach z nosa i płuc. Zewnętrznie odwary służą do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i do okładów w schorzeniach skóry.

Skrzyp polny. Foto autor. Ustka, wydmy, lipiec 2012.
Opis morfologiczny
Bylina. Kłącze głęboko położone, płożące. Pędy nadziemne dwojakiego rodzaju. Pędy zarodnionośne bezzieleniowe, żółtobrunatne, nierozgałęzione, zakończone na szczycie kłosem zarodnionośnym, wyrastające wiosną, po wysypaniu zarodników obumierają. Z kłącza wyrastają letnie pędy płonne, zieleniowe, żebrowane, okółkowo rozgałęzione. Liście płonne drobne, łuskowate, zrośnięte w pochwy; liście zarodnionośne tarczowate. Zarodniki dojrzewają w marcu i kwietniu. Rośnie na polach uprawnych, ugorach, rowach, przydrożach, lasach. Pospolity na niżu. W górach sięga po regiel górny. Łodygi skrzypu są szorstkie i, zgniatane, chrzęszczą.

Do celów leczniczych zbiera się w ciągu lata zielone, dobrze rozwinięte pędy asymilacyjne skrzypu i szybko suszy w warunkach naturalnych, w miejscach zacienionych i przewiewnych. Otrzymuje się jako surowiec ziele skrzypu.

Przetwory z ziela skrzypu dzięki obecności flawonoidów zwiększają objętość wydalanego moczu i usuwają nadmiar moczanów. Odbywa się to jednak dość nieregularnie ze względu na hamujący wpływ saponiny ekwizetoniny, a w mniejszym stopniu związków krzemu. Flawonoidy działają również łagodnie rozkurczowo na drogi żółciowe i moczowe, a także uszczelniają ściany naczyń krwionośnych. Przeciwdziałają obrzękom i poprawiają pracę serca. Ponadto działają odtruwająco i usprawniają czynność wątroby. Wyciągi ze skrzypu działają ściągające i przeciwbakteryjnie. Podane zewnętrznie mają działanie ściągające i przeciwzapalne. Zawarta w zielu krzemionka rozpuszczalna w wodzie ma wpływ na różne procesy metaboliczne organizmu ludzkiego. Związki krzemu utrzymują prawidłową elastyczność i odporność naskórka, błon śluzowych, tkanki łącznej i kości, regulują przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, hamują odkładanie się w nich tłuszczów oraz wywierają korzystny wpływ na aktywność hormonalną ludzi starszych. Znajdująca się w odwarach rozpuszczalna w wodzie krzemionka wchłania się dobrze w przewodzie pokarmowym i wydala głównie z kałem. Część krzemionki przechodzi do moczu, gdzie pełni funkcję jednego z koloidów ochronnych, przeciwdziałających krystalizacji niektórych składników mineralnych w drogach moczowych. Skrzyp uzupełnia także niedobory innych pierwiastków, jak potas i magnez, oraz niektórych mikroelementów. Ziele skrzypu zwiększa krzepliwość krwi i działa przeciwkrwotocznie. Pobudza także w nieznacznym stopniu wzrost liczby krwinek czerwonych oraz podnosi poziom hemoglobiny.

Ze względu na zawartość antywitaminy B1 - po długotrwałym stosowaniu przetworów ze skrzypu polnego może nastąpić niedobór witaminy B1 z charakterystycznymi objawami. W przypadku długotrwałego podawania wyciągów ze skrzypu należy 1-2 razy dziennie przyjmować po 1 tabletce witaminy B1. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ANGIELSKI Lubin

ANGIELSKI Lubin
Centrum Językowe Harvard

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *