wtorek, 14 czerwca 2016

Skrzyp polny

Odwary z ziela skrzypu stosuje się jako słaby środek moczopędny w mało nasilonych schorzeniach dróg moczowych oraz obniżonym przesączaniu w kłębkach nerkowych. Pomocniczo w obrzękach spowodowanych zatrzymaniem wody i elektrolitów w organizmie w wyniku schorzeń nerek lub serca. Ponadto w początkach kamicy moczowej, w gośćcu i skazie moczanowej, w niektórych chorobach skórnych wywołanych nagromadzeniem we krwi szkodliwych produktów przemiany materii, m.in. w łuszczycy. Odwary ze skrzypu stosuje się też dla przyspieszenia gojenia i odnowy tkanki łącznej w niektórych zaburzeniach metabolicznych w okresie pooperacyjnym. Pomocniczo w większych uszkodzeniach skóry, np. po oparzeniach oraz w zwiększonej przepuszczalności i zmniejszonej elastyczności naczyń włosowatych, w miażdżycy, a także w leczeniu gruźlicy płuc. Zalecane są również osobom starszym z niedoborem krzemu, utrudnioną resorpcją soli wapnia z pokarmów oraz zespołem złego wchłaniania wskutek zmian zanikowych w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Wskazane są dla kobiet ciężarnych i karmiących w celu podtrzymania niezbędnego poziomu krzemu w osoczu krwi. Jako lek pomocniczy odwary ze skrzypu podaje się niekiedy w nadmiernych krwawieniach miesiączkowych, rzadziej w macicznych, również w krwawieniach z żylaków odbytu, z owrzodzeń okrężnicy oraz ze wrzodów żołądka i dwunastnicy, a także w krwawieniach z nosa i płuc. Zewnętrznie odwary służą do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i do okładów w schorzeniach skóry. 

Opis morfologiczny
Bylina. Kłącze głęboko położone, płożące. Pędy nadziemne dwojakiego rodzaju. Pędy zarodnionośne bezzieleniowe, żółtobrunatne, nierozgałęzione, zakończone na szczycie kłosem zarodnionośnym, wyrastające wiosną, po wysypaniu zarodników obumierają. Z kłącza wyrastają letnie pędy płonne, zieleniowe, żebrowane, okółkowo rozgałęzione. Liście płonne drobne, łuskowate, zrośnięte w pochwy; liście zarodnionośne tarczowate. Zarodniki dojrzewają w marcu i kwietniu. Rośnie na polach uprawnych, ugorach, rowach, przydrożach, lasach. Pospolity na niżu. W górach sięga po regiel górny. Łodygi skrzypu są szorstkie i, zgniatane, chrzęszczą.
Skrzyp polny. Foto autor. Ustka, wydmy, lipiec 2012.
























Do celów leczniczych zbiera się w ciągu lata zielone, dobrze rozwinięte pędy asymilacyjne skrzypu i szybko suszy w warunkach naturalnych, w miejscach zacienionych i przewiewnych. Otrzymuje się jako surowiec ziele skrzypu -Herba Equiseti.

Przetwory z ziela skrzypu dzięki obecności flawonoidów zwiększają objętość wydalanego moczu i usuwają nadmiar moczanów. Odbywa się to jednak dość nieregularnie ze względu na hamujący wpływ saponiny ekwizetoniny, a w mniejszym stopniu związków krzemu. Flawonoidy działają również łagodnie rozkurczowo na drogi żółciowe i moczowe, a także uszczelniają ściany naczyń krwionośnych. Przeciwdziałają obrzękom i poprawiają pracę serca. Ponadto działają odtruwająco i usprawniają czynność wątroby. Wyciągi ze skrzypu działają ściągające i przeciwbakteryjnie. Podane zewnętrznie mają działanie ściągające i przeciwzapalne. Zawarta w zielu krzemionka rozpuszczalna w wodzie ma wpływ na różne procesy metaboliczne organizmu ludzkiego. Związki krzemu utrzymują prawidłową elastyczność i odporność naskórka, błon śluzowych, tkanki łącznej i kości, regulują przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, hamują odkładanie się w nich tłuszczów oraz wywierają korzystny wpływ na aktywność hormonalną ludzi starszych. Znajdująca się w odwarach rozpuszczalna w wodzie krzemionka wchłania się dobrze w przewodzie pokarmowym i wydala głównie z kałem. Część krzemionki przechodzi do moczu, gdzie pełni funkcję jednego z koloidów ochronnych, przeciwdziałających krystalizacji niektórych składników mineralnych w drogach moczowych. Skrzyp uzupełnia także niedobory innych pierwiastków, jak potas i magnez, oraz niektórych mikroelementów.
Ziele skrzypu zwiększa krzepliwość krwi i działa przeciwkrwotocznie. Pobudza także w nieznacznym stopniu wzrost liczby krwinek czerwonych oraz podnosi poziom hemoglobiny.

Ze względu na zawartość antywitaminy B1 - po długotrwałym stosowaniu przetworów ze skrzypu polnego może nastąpić niedobór witaminy B1 z charakterystycznymi objawami.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

ANGIELSKI Lubin

ANGIELSKI Lubin
Centrum Językowe Harvard

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *