Szczaw zwyczajny


Szczaw zwyczajny. Foto autor.
Bylina dorastająca do 1 metra wysokości. Łodyga naga, prosto wzniesiona. Liście dolne długoogonkowe, jajowatolancetowate, górne lancetowate, oszczepowate, siedzące. Przylistki zrośnięte w tzw. gatkę, czyli pochwę obejmującą łodygę i częściowo ogonki liściowe. Kwiaty drobne, rozdzielnopłciowe, zebrane w luźny, szczytowy, rozgałęziony kwiatostan. Okwiat 6-działkowy, niezróżnicowany na kielich i koronę. Owocem jest trójkanciasty orzeszek. Kwitnie od maja do lipca. Pospolity na całym niżu, w górach dochodzi do pietra regla górnego. Rośnie na łąkach i pastwiskach, przydrożach, trawnikach.
Liście można jeść na surowo, gotowane oraz suszyć i mrozić. Liście posiekane można także wekować w słoikach z solą. Liście należy umyć, pokroić, wymieszać z solą, wkładać do słoików, zawekować na zapas. Niektórzy nie pasteryzują. Z suszonego sproszkowanego korzenia można robić kluski. Jadalne są także kwiatostany, suszone lub gotowane. Liście są idealnym składnikiem zupy szczawiowej. Są bogate w witaminę C ale także w szczawiany.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Obserwuj przez e-mail

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *